το απόγευμα ενός πρωτολειογράφου
Ο Στίβεν μπήκε μέσα στη γεμάτη παμπ. Κατευθύνθηκε αργά προς το μπαρ κοιτώντας προσεκτικά τις παρέες για να βρει τον συνάδελφό του τον Έρικ. Διανύοντας αυτή την απόσταση είδε μερικά οικεία πρόσωπα και τους έγνεψε ελαφρώς εκφράζοντας φιλικά αυτή την οικειότητα αλλά απόφυγε κάθε χειρονομία που θα μπορούσε να ξεκινήσει κουβέντα. Δεν είχε την διάθεση εκείνη την στιγμή. Δεν εντόπισε τον συνάδελφό του οπότε έκατσε στο μπαρ και παρήγγειλε μια μπύρα. Οι διάφορες συζητήσεις των θαμώνων επικάλυπταν την τζαζ που έπαιζε ένα γραμμόφωνο σε μια γωνιά. Ήταν ένα τυπικό απόγευμα που ο κόσμος είχε σχολάσει από τις δουλειές του και αποζητούσε λίγη χαλάρωση στις παμπ πριν επιστρέψει στα σπίτια του, παρομοίως ο Στίβεν ακολουθούσε την απογευματινή του ρουτίνα. Καθώς καθόταν στο μπαρ προσπαθούσε να αποφορτίσει το μυαλό του από τη σύγχυση που του προκάλεσε η δουλεία του. Προσπάθησε να εστιάσει το μυαλό στο περιβάλλον του και να αφήσει τα της δουλείας που του θόλωναν τις σκέψεις. Πήρε την μπύρα του...