Πρωτόλεια Εγκλεισμού

Θέλω να βγω απ᾽ το υπόγειο. Ξέρω ότι το μπορώ επειδή βλέπω ανθρώπους έξω από το υπόγειο. Δεν μπορεί κανένας από αυτούς να μην είχε κλειστεί σε κάποιο υπόγειο κάποτε όπως εγώ. Τουλάχιστον θέλω να πιστεύω ότι μπορώ να βγω αλλιώς η επιθυμία μου να βγω δεν θα είναι παρά ένα βάσανο. Άσε που δεν έχω την επιλογή να μην επιθυμώ να βγω, έχω μόνο την επιλογή να μην αναγνωρίζω αυτή την επιθυμία. Αυτή την τελευταία επιλογή όμως τη βρίσκω αφελή οπότε αυτό που μου μένει να κάνω είναι να βγω. Πρέπει λοιπόν να ξεκινήσω να δουλεύω για την έξοδό μου. Να σενιαριστώ, να συντάξω με υποκρινούμενη αυτοπεποίθηση ένα βιογραφικό, να αρχίσω να ψάχνω για δουλείες και πάει λέγοντας. Αναρωτιέμαι όμως αν πρέπει να ζητήσω βοήθεια για όλο αυτό το εγχείρημα από κάποιον. Μου φαίνεται ελκυστική η ιδέα να έχω ένα άτομο να δίνω αναφορά για τη πρόοδό μου ή να απευθυνθώ σε έναν επαγγελματία ή να πάρω μέρος σε μια ομάδα με άλλους που θέλουν να να βγουν από το δικό τους υπόγειο. Ίσως όμως να κάνω λάθος να νομίζω πως όλα αυτά θ...

Σιγά σιγά ξεκίνησα μα μην τρώω τα απογεύματα. Το είχα παρατραβήξει με το φαΐ οπότε μου έκανε καλό. Όχι ότι είμαι χοντρός ή υπέρβαρος. Έτρωγα όμως πολύ, τόσο που μου πονούσε το στομάχι από το τέντωμα. Ξυπνούσα κάθε βράδυ μέσα στη νύχτα για να πάω τουαλέτα ή επειδή διψούσα και ήξερα ότι με τόσο φαΐ ο οργανισμός μου δεν μπορούσε να διαχειριστεί τα υγρά σωστά. Ο συνδυασμός του αλκοόλ και του πολύ φαγητού κατέστρεψε την ποιότητα του ύπνου μου. Αυτή ήταν η αφορμή για να ξεκινήσω να μην τρώω μετά από το απόγευμα. Δούλεψε και είδα βελτίωση σε άλλους τομείς οπότε άρχισα να μην τρώω για μεγαλύτερες διάρκειες. Πλέον έχω ένα πολύ συγκεκριμένο ωράριο φαγητού που είναι από τις 10π.μ μέχρι τις 4μ.μ ή καμιά φορά μέχρι τις 6μ.μ τις Τρίτες, τις Πέμπτες, τα Σάββατα και τις Κυριακές. Τις υπόλοιπες ώρες και μέρες δεν τρώω και δεν πίνω τίποτα εκτός από νερό, καφέ και τσάι. Είναι τραβηγμένο προφανώς και δε θα το κάνατε επειδή τρώτε για να είστε υγιείς και να μην πάθετε καμιά υπογλυκαιμία. Δεν σας κατηγορώ γι...

Θέλω να βγω απ᾽ το ᾽πόγειο των γονιών μου. Θέλω να κυνηγήσω τα όνειρά μου ζώντας μια ανέμελη ζωή. Όπως τότε που πήρα αυτό το ποδήλατο και έκανα ένα ταξίδι στον δρόμο. Είχα πέντε πράγματα μαζί μου· το φαΐ μου, τα ταλαίπωρα ρούχα μου, δύο κατσαρολικά και ένα βιβλίο που το διάβαζα με περίσσια αφοσίωση επειδή ήξερα ότι θα το είχα τελειώσει μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου. Ένιωθα δυνατός, ένιωθα αποφασιστικός, ένιωθα κύριος παρόλο που τα ρούχα μου ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Είχα ξεκινήσει ένα άθλο από απλή παρόρμηση και είχα μπει σε μπελάδες αλλά ανταπεξερχόμουν και στο τέλος γελούσα όταν οι αντιξοότητες τελείωναν. Ήταν όμορφα. Ξυπνούσα την αυγή και κοιμόμουν λίγο μετά το σούρουπο. Το μέρος της κατασκήνωσης μου το επέλεγα εγώ, πήγαινα σε όποιο αγρό ή πευκόδασος μου άρεσε και επέλεγα το ωραιότερο δένδρο για στέγη. Έκανα το λουτρό μου στη θάλασσα -μια φορά το έκανα και σε ένα ποταμό που χωρίζει γεωγραφικά επίπεδα- γυμνός χωρίς να με πειράζει μήπως με δει κάποιος επειδή στην γύμνια μου δεν...

Ο Στίβεν μπήκε μέσα στη γεμάτη παμπ. Κατευθύνθηκε αργά προς το μπαρ κοιτώντας προσεκτικά τις παρέες για να βρει τον συνάδελφό του τον Έρικ. Διανύοντας αυτή την απόσταση είδε μερικά οικεία πρόσωπα και τους έγνεψε ελαφρώς εκφράζοντας φιλικά αυτή την οικειότητα αλλά απόφυγε κάθε χειρονομία που θα μπορούσε να ξεκινήσει κουβέντα. Δεν είχε την διάθεση εκείνη την στιγμή. Δεν εντόπισε τον συνάδελφό του οπότε έκατσε στο μπαρ και παρήγγειλε μια μπύρα. Οι διάφορες συζητήσεις των θαμώνων επικάλυπταν την τζαζ που έπαιζε ένα γραμμόφωνο σε μια γωνιά. Ήταν ένα τυπικό απόγευμα που ο κόσμος είχε σχολάσει από τις δουλειές του και αποζητούσε λίγη χαλάρωση στις παμπ πριν επιστρέψει στα σπίτια του, παρομοίως ο Στίβεν ακολουθούσε την απογευματινή του ρουτίνα. Καθώς καθόταν στο μπαρ προσπαθούσε να αποφορτίσει το μυαλό του από τη σύγχυση που του προκάλεσε η δουλεία του. Προσπάθησε να εστιάσει το μυαλό στο περιβάλλον του και να αφήσει τα της δουλείας που του θόλωναν τις σκέψεις. Πήρε την μπύρα του...

Δεν δέχομαι κανένα από τα λεγόμενα των συμβατικών μέσων ενημέρωσης. Δεν συμφωνώ με την έμφαση που δίνουν στη προσωπική ευθύνη και δεν συμφωνώ με τον τρόπο που απευθύνονται στην προσωπική ευθύνη. Δεν νιώθω καθόλου ευγνώμον στους πολιτικούς, πόσο μάλλον αν με προτρέπουν τα κανάλια να νιώθω. Δεν είμαι καν σκεπτικιστής· ποτέ δεν ήμουν. Είμαι αντίθετος με επιλογές που έχουν παρθεί για λογαριασμό μου από την πρώτη στιγμή που πάρθηκαν. Είμαι καχύποπτος που καμία ηγετική προσωπικότητα δεν προσπάθησε να καθησυχάσει κανέναν. Δεν εμπιστεύομαι τα νούμερα ούτε τους κρατικούς επιστήμονες που σε καμία περίπτωση δεν επίστανται. Δεν έκρυψα ποτέ την ταπείνωση που ένιωσα όταν βρισκόμουν σε ένα καφέ με το λάπτοπ μου στην πόλη της Κέρκυρας και μου ζήτησαν να βγω έξω επειδή τους ενημέρωσαν από το υπουργείο υγείας ότι δεν επιτρέπεται ο κόσμος να πίνει καφέ σε μαγαζί. Ναι, ένιωσα ταπεινωμένος, μικρός και ασήμαντος επειδή εκείνη τη στιγμή ήταν η στιγμή που μου αφαιρέθηκε η πρώτη μου ελευθερία χωρίς να έχω κάνε...

Είδα έναν εφιάλτη προχθές που με εντυπωσίασε. Ήταν νωρίς το πρωί. Τότε που αρχίζω και αποκτώ τις πρώτες μου αισθήσεις μετά από ένα βαρύ ύπνο. Τότε που αρχίζω να επανακτώ την αντίληψη του περιβάλλοντός μου. Ήμουν ξαπλωμένος ανάσκελα. Ο ήλιος είχε ήδη βγει και οι ακτίνες του έπεφταν πάνω στον τοίχο του δωματίου. Η βραδινή ψύχρα του φθινοπώρου είχε σπάσει. Το παράθυρο ήταν ανοιχτό· το ανοίγω ακόμα για να απολαμβάνω όσο μπορώ τον φρέσκο αέρα πριν αρχίσουν τα βαριά κρύα. Αντιλήφθηκα ακόμα και την συνηθισμένη ζωντάνια της γειτονιάς. Ακουγόντουσαν αμάξια, σκυλιά να γαβγίζουν και μια στο τόσο και ήπιες φωνές. Ξαφνικά άρχισα να νοιώθω μια ζέστη, αποπνικτική και όχι γλυκιά όπως πριν. Μέσα σε λίγες στιγμές αυτή η ζέστη έγινε σαν καυτές βελόνες να διαπερνούν το σώμα μου πέρα ως πέρα. Δεν ακουγόντουσαν ήπιες φωνές πλέον αλλά ουρλιαχτά. Προσπάθησα να σηκωθώ μήπως καταλάβαινα καλύτερα τι συμβαίνει. Θυμάμαι να ακούω μια γυναίκα να ουρλιάζει με όλη της τη δύναμη. Δεν ήταν η μόνη που ούρλιαζε όμως. ...